Corinne Heyrman zit vanavond op een minitribune op het terrein voor Theater a/d Rijn en nodigt passanten uit om mee te komen kijken, hun blik te verleggen en als een soort regisseur naar de omgeving te kijken. Afgelopen september zat ze twee weken lang op deze tribune, en keek ze naar Arnhem. Ze ontdekte dat de stad verandert als je er vanaf een tribune naar kijkt. Alles wordt filmischer, de moeite waard om op te schrijven.

Zo was er de man die in een elektrische karretje naar haar toe kwam gereden en vertelde dat hij op de bovenste verdieping van het appartementsblok achter de tribune woonde en net als zij elke dag over het plein uitkeek. Dat hij alles had gezien: hoe ze de tribune had opgebouwd en hoe ze onder een zeil had moeten schuilen voor de regen. ‘Jij zit ook op een soort tribune,’ zei Corinne en sindsdien wuifden ze regelmatig naar elkaar tijdens het kijken.